Edycja V 2026

Karol Radziwonowicz

Wybitny pianista, rozpoczął naukę gry na fortepianie pod kierunkiem ojca, Henryka Radziwonowicza, a następnie u Aleksandry Sosnowskiej i prof. Barbary Muszyńskiej. Po ukończeniu Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie doskonalił się u Georgy Seboka w Indiana University (USA), jako stypendysta Fundacji Fulbrighta.

Od wielu lat prowadzi intensywną działalność koncertową. Występował z wieloma renomowanymi orkiestrami symfonicznymi w Polsce i za granicą, współpracując z takimi dyrygentami, jak: Jerzy Maksymiuk, Antoni Wit, Kazimierz Kord, Jan Krenz, Nikołaj Aleksiejew i inni. Był gościem najważniejszych międzynarodowych festiwali muzycznych, koncertując m.in. w Paryżu, Moskwie, Tokio, Pradze, Berlinie, Salzburgu, San Francisco, Buenos Aires, Pekinie, Tel Awiwie, Mediolanie, Quebecu, Nowym Delhi, Limie i Dusznikach-Zdroju.

Występował jako solista w tak prestiżowych salach koncertowych jak: Carnegie Hall w Nowym Jorku, Festspielhaus w Salzburgu, Berlińska Filharmonia, Concertgebouw w Amsterdamie, Kitara Concert Hall w Sapporo, Pałac Ermitażu w St. Petersburgu, Forbidden City Concert Hall w Pekinie i wielu innych.

Jest jedynym pianistą na świecie, którego nagrania utworów Fryderyka Chopina zostały zabrane w przestrzeń kosmiczną – były odtwarzane podczas misji „Endeavour" w lutym 2010 roku. Film z tymi nagraniami zdobył Grand Prix i statuetkę „Złotego Anioła" na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Dokumentalnych w Monako (2012).

Jako jedyny pianista na świecie, Karol Radziwonowicz dokonał pełnego nagrania wszystkich dzieł fortepianowych Ignacego Jana Paderewskiego, za co otrzymał prestiżową nagrodę francuskich krytyków „Diapason". Również jako pierwszy zarejestrował wszystkie utwory Chopina na fortepian z orkiestrą w wersji kameralnej. Utrwalił również dzieła Juliusza Zarębskiego i Karola Mikulego. Z okazji Roku Chopinowskiego, na specjalnym fortepianie marki Bösendorfer – model „Chopin" nagrał płytę z arcydziełami chopinowskiej miniatury.

Pianista jest również cenionym pedagogiem i promotorem młodych talentów. Prowadził klasy mistrzowskie m.in. w Tokio, San Francisco, Hawanie, Tel Awiwie, Limie, Lublanie, Warszawie, Krakowie, Wrocławiu i Łańcucie. Jego uczniowie zdobywają nagrody na konkursach międzynarodowych, a sam pianista był jurorem wielu prestiżowych konkursów, w tym I etapu XV Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego w Warszawie. Był także fundatorem i wieloletnim przewodniczącym jury Międzynarodowego Konkursu „Chopin Golden Ring" w Słowenii.

Pełni funkcję prezesa Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Polskiej im. I. J. Paderewskiego w Warszawie, a także prezesa polskiego oddziału stowarzyszenia EPTA (European Piano Teachers Association). Jest również wiceprezesem Towarzystwa im. Fryderyka Chopina.

fot. Uniwersytet Warszawski

Zbigniew Raubo

Edukację muzyczną rozpoczął w wieku pięciu lat, a po raz pierwszy wystąpił z orkiestrą, mając dziesięć lat. Absolwent Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach w klasie prof. Andrzeja Jasińskiego, obecnie profesor w macierzystej uczelni.

Laureat Konkursu im. Karola Szymanowskiego w Łodzi (1987), zdobywca VI Nagrody w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Ferruccio Busoniego w Bolzano (1991) oraz IV Nagrody w Konkursie im. Ferenca Liszta w Utrechcie (1992) – do dziś jedyny polski laureat tego prestiżowego konkursu. Zasiada w jury konkursów krajowych i zagranicznych, m.in. Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie (2010), „Chopin Competition in Asia" w Japonii oraz XI Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. I.J. Paderewskiego w Bydgoszczy (2011).

W repertuarze artysty znajduje się ponad trzydzieści koncertów na fortepian z orkiestrą. Występował w większości polskich filharmonii, a także w Niemczech, Czechach, Belgii, na Słowacji, we Francji, Rosji, Brazylii, Kanadzie i Maroku. Jako kameralista współpracował m.in. z Kwartetami: Śląskim, Wilanów i Camerata oraz z artystami takimi jak Bartłomiej Nizioł, Urszula Kryger, Elżbieta Mrożek-Loska czy Piotr Janosik. Koncertował pod batutą znakomitych dyrygentów, m.in. Jerzego Maksymiuka, Antoniego Wita, Agnieszki Duczmal, Jerzego Salwarowskiego, Mirosława Jacka Błaszczyka, Marka Pijarowskiego, Tomasza Bugaja, Jerzego Swobody, Łukasza Borowicza i Marka Mosia.

Do ważniejszych wydarzeń artystycznych pianisty należą m.in. recital na Festiwalu Chopinowskim w Vancouver, występ na festiwalu „Poolse Meesters" w Belgii oraz koncert i kursy mistrzowskie w ramach Festiwalu Campos do Jordão w Brazylii. Artysta dokonał szeregu nagrań dla krajowych i zagranicznych wytwórni, m.in. dla japońskich filii Deutsche Grammophon i RCA, International Music Corporation, DUX i Żuk Records.

Profesor Zbigniew Raubo prowadzi aktywną działalność pedagogiczną – obok pracy w Akademii Muzycznej w Katowicach uczestniczy w licznych kursach mistrzowskich i konsultacjach, wspierając także szkolnictwo muzyczne niższych szczebli. W czerwcu 2013 roku otrzymał z rąk Prezydenta RP tytuł profesora sztuk muzycznych, a w 2023 roku – Złoty Krzyż Zasługi. Jest także Ambasadorem Miasta Kalisza.

Wśród jego wychowanków znajdują się laureaci wielu konkursów pianistycznych w kraju i za granicą – m.in. Konkursów im. Liszta we Wrocławiu i Parmie, Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie czy Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku.

fot. z archiwum artysty

Paweł Kubica

Pianista, kameralista i pedagog. W 1996 roku ukończył z wyróżnieniem Akademię Muzyczną w Krakowie w klasie Janusza Olejniczaka. Wcześniej kształcił się pod kierunkiem prof. Jerzego Łukowicza. Swoje umiejętności doskonalił podczas kursów mistrzowskich, pracując m.in. z Haliną Czerny-Stefańską, Andrzejem Jasińskim, Vladem Perlemuterem, Rudolfem Buchbinderem, Lee Kum Singiem i Jean-Marc Luisadą.

Pierwszym znaczącym sukcesem artysty było zdobycie II nagrody na Konkursie Pianistycznym im. Miłosza Magina w Paryżu w 1989 roku. W 1992 roku zwyciężył w Konkursie Pianistycznym Fundacji Muzycznej Stendal w Detmold, a w 1996 otrzymał nagrodę specjalną na I Międzynarodowym Konkursie Indywidualności Muzycznych im. Aleksandra Tansmana w Łodzi. Dwa lata później zdobył I nagrodę w kategorii solistów oraz nagrodę specjalną za najlepszą interpretację utworu polskiego kompozytora podczas II Międzynarodowego Konkursu Współczesnej Muzyki Kameralnej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie. Dwukrotnie uczestniczył w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie – w 1995 i 2000 roku.

Prowadzi intensywną działalność koncertową w kraju i za granicą. Występował m.in. w Anglii, Austrii, Francji, Niemczech, Włoszech, Rosji, Słowacji i Serbii. Był gościem Festiwalu Chopinowskiego w Nohant, „Warszawskiej Jesieni", Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, festiwalu „Chopin w Barwach Jesieni" w Antoninie, Międzynarodowych Dni Muzyki Kompozytorów Krakowskich oraz festiwalu „Wawel o zmierzchu".

Jako solista koncertował m.in. z SWF-Sinfonieorchester, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia, Polską Orkiestrą Radiową oraz orkiestrami filharmonii krakowskiej, rzeszowskiej, bałtyckiej i kaliskiej. Jako kameralista występował z Kwartetem Śląskim i Adamem Klockiem, a w kameralistyce wokalno-fortepianowej współpracował z Teresą Żylis-Garą, Ryszardem Karczykowskim i Heleną Łazarską.

Posiada rozległy repertuar obejmujący muzykę wielu epok. Jest cenionym interpretatorem dzieł Fryderyka Chopina, a także muzyki współczesnej, w tym koncertów fortepianowych Krzysztofa Pendereckiego, Wojciecha Kilara i Henryka Mikołaja Góreckiego. W jego dorobku fonograficznym znajduje się płyta z utworami Roberta Schumanna oraz album „Music and Politics", opublikowany przez Polskie Nagrania w 2011 roku.

fot. Elżbieta Popławska

Krzysztof Książek

Jeden z najciekawszych polskich pianistów swojego pokolenia, ceniony interpretator muzyki Fryderyka Chopina i polskiego repertuaru. Doktor sztuki, pedagog Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie. Jest półfinalistą XVII Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie, podczas którego w 2015 roku otrzymał dwie nagrody pozaregulaminowe. W 2018 roku zdobył III nagrodę oraz nagrodę specjalną za najlepsze wykonanie mazurków w I Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim na Instrumentach Historycznych.

Jest laureatem wielu konkursów krajowych i międzynarodowych. Zdobył m.in. Grand Prix Lviv International Chopin Piano Competition, II nagrodę i nagrodę specjalną podczas American Paderewski Piano Competition w Los Angeles, I nagrodę Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie oraz I nagrodę Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego „Halina Czerny-Stefańska in memoriam" w Poznaniu.

Koncertował w Europie, Azji, Afryce i Stanach Zjednoczonych. Występował na Międzynarodowym Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju, festiwalu „Chopin i jego Europa", Festival Chopin à Paris, New Year Music Festival w Gstaad oraz Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena. Szczególne miejsce w jego działalności artystycznej zajmuje wykonawstwo historyczne – współpracował z Orkiestrą XVIII Wieku, Collegium 1704 i {oh!} Orkiestrą Historyczną, a także nagrał recital na kopii warszawskiego fortepianu Chopina – instrumentu Buchholtza z około 1825 roku.

Ważną częścią jego działalności jest kameralistyka. Wraz z żoną, Agnieszką Zahaczewską-Książek, tworzy Książek Piano Duo, laureata I nagrody II Międzynarodowego Konkursu Muzyki Polskiej w Rzeszowie w 2021 roku. Współpracuje również ze śpiewaczką i kompozytorką Agatą Zubel – ich album „Apparition" otrzymał Fryderyka 2020.

Ukończył akademie muzyczne w Krakowie i Bydgoszczy w klasie prof. Stefana Wojtasa, a następnie kształcił się w Hochschule für Musik, Theater und Medien Hannover pod kierunkiem prof. Arie Vardiego. Był stypendystą programu „Młoda Polska", a w 2014 roku otrzymał Stypendium Krystiana Zimermana.

fot. Anita Wąsik-Płocińska

Karolina Nadolska

Pianistka, kameralistka i pedagog. Należy do ścisłej czołówki przedstawicieli polskiej pianistyki swojego pokolenia. Kształciła się pod kierunkiem prof. Katarzyny Popowej-Zydroń, a następnie studiowała na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie fortepianu prof. Piotra Palecznego oraz w klasie kameralistyki prof. Krystyny Makowskiej-Ławrynowicz.

W 2009 roku ukończyła studia z wyróżnieniem, występując jako solistka Orkiestry Filharmonii Narodowej. Po ukończeniu studiów rozpoczęła działalność pedagogiczną na macierzystej uczelni, początkowo jako asystentka w klasie prof. Piotra Palecznego.

Koncertowała na pięciu kontynentach, m.in. w Stanach Zjednoczonych, Japonii, Chinach, Australii, Argentynie, Brazylii, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Szwecji, Włoszech, Francji, Szwajcarii, Holandii, Tunezji, Chorwacji, Estonii i na Litwie.

Szczególne miejsce w jej działalności artystycznej zajmuje muzyka Fryderyka Chopina. W 2015 roku Narodowy Instytut Fryderyka Chopina wydał płytę z jej interpretacjami utworów kompozytora. W 2017 roku uzyskała stopień doktora sztuk muzycznych na podstawie rozprawy poświęconej Sonacie h-moll op. 58 i Mazurkom op. 50 Fryderyka Chopina. W 2023 roku wydała album solowy zawierający Mazurki i Polonezy Chopina.

Jest laureatką wielu konkursów krajowych i międzynarodowych, m.in. I nagrody na Międzynarodowym Konkursie Chopinowskim w Budapeszcie, Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym w Karlovacu (2014) oraz w Granadzie (2013). Otrzymała również nagrody specjalne za najlepsze wykonanie tańców polskich w Budapeszcie oraz mazurków podczas Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego „Azja–Pacyfik" w Daegu.

Prowadzi działalność solistyczną, kameralną i pedagogiczną. Pracuje jako adiunkt w Katedrze Fortepianu Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, prowadzi kursy mistrzowskie oraz zasiada w jury konkursów pianistycznych w kraju i za granicą.

fot. z archiwum artystki

Paweł Kowalski

Pianista urodzony w 1965 roku w Łodzi, zaliczany do najbardziej wszechstronnych polskich muzyków. Studiował w Hochschule für Musik und Tanz w Kolonii, Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie Teresy Manasterskiej, którą ukończył z wyróżnieniem, oraz w The Vancouver Academy of Music dzięki stypendium Witolda Lutosławskiego.

Wykonuje ponad czterdzieści utworów na fortepian i orkiestrę – od dzieł Mozarta, Beethovena i Chopina po kompozycje Panufnika, Lutosławskiego, Kilara i Góreckiego. W jego repertuarze znajdują się także recitale solowe, muzyka kameralna, filmowa oraz jazz.

Jako pierwszy pianista po Krystianie Zimermanie wykonał Koncert fortepianowy Witolda Lutosławskiego – utwór zabrzmiał 13 kwietnia 1989 roku w Warszawie pod dyrekcją kompozytora. Jego interpretacje wysoko cenili również Wojciech Kilar i Andrzej Panufnik.

Koncertował w ponad czterdziestu krajach, we wszystkich polskich filharmoniach oraz w prestiżowych salach, m.in. Salle Pleyel w Paryżu, Konzerthaus w Berlinie, Tonhalle w Zurychu, Królewskim Konserwatorium w Brukseli, Palau de la Música w Walencji i Barcelonie, Narodowej Sali Koncertowej im. Béli Bartóka w Budapeszcie oraz Filharmonii im. George'a Enescu w Bukareszcie.

Występował z Sinfonią Varsovią pod dyrekcją Yehudiego Menuhina, Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia, Polską Orkiestrą Radiową, Sinfonią Iuventus oraz Orquesta Sinfónica de Chile. Brał udział w wydarzeniach takich jak BBC Polish Season w Londynie, Europalia w Brukseli, Klavier-Festival Ruhr oraz festiwale chopinowskie w Warszawie, Paryżu, Genewie i Dusznikach-Zdroju.

Zasiadał w jury międzynarodowych konkursów pianistycznych. Od 2015 roku jest komentatorem Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina na antenie TVP Kultura. W 2017 roku został odznaczony Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis".

fot. Bartosz Szustakowski

Kamila Sacharzewska

Pianistka, studentka Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie kształci się w klasie fortepianu prof. dr hab. Joanny Ławrynowicz-Just oraz śp. prof. Janusza Olejniczaka.

Jest stypendystką Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, programu „Młoda Polska", Fundacji Yamaha Music Europe, Dyrektora Centrum Edukacji Artystycznej, Marszałka Województwa Podlaskiego, Krajowego Funduszu na Rzecz Dzieci oraz Prezydenta Miasta Suwałki.

Występowała w wielu prestiżowych salach koncertowych w Polsce i za granicą, m.in. w Filharmonii Narodowej w Warszawie, Wiener Konzerthaus, Łazienkach Królewskich, Zamku Królewskim oraz Muzeum Fryderyka Chopina i w Żelazowej Woli. Brała udział w licznych międzynarodowych festiwalach muzycznych, m.in. Międzynarodowym Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju, „Chopin Festival der Kartause Gaming", „Chopin au Jardin" w Paryżu oraz „Nohant Festival Chopin". Występowała również na Festiwalu „Chopin w Ojcowie" im. Janusza Olejniczaka.

Jako solistka współpracowała m.in. z Orkiestrą Filharmonii Narodowej, Kowieńską Orkiestrą Symfoniczną, Wileńską Orkiestrą Kameralną, {oh!} Orkiestrą Historyczną oraz Płocką Orkiestrą Symfoniczną.

Jest laureatką wielu konkursów pianistycznych, m.in. finalistką II Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego na Instrumentach Historycznych, zdobywczynią Grand Prix i I Nagrody na „Sonatina and Sonata International Youth Piano Competition" w Corpus Christi (USA), I Nagrody Yamaha Music Europe Foundation oraz I Nagrody na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym „Piano Talents" w Mediolanie.

fot. Wojciech Grzędziński

Tomasz Ritter

Zwycięzca I Międzynarodowego Konkursu Chopinowskiego na Instrumentach Historycznych w Warszawie (2018) oraz Musica Antiqua Competition w Brugii (2024). Jest laureatem wielu innych konkursów, m.in. IX Międzynarodowego Konkursu Młodych Pianistów „Artur Rubinstein in memoriam" w Bydgoszczy. W roku 2018 był nominowany do „Paszportów Polityki", a w 2024 – do Nagrody im. C.K. Norwida. Dwukrotny stypendysta programu „Młoda Polska" (2019, 2023).

Edukację rozpoczął w rodzinnym Lublinie u B. Bechty-Krzemińskiej, a od 2008 kształcił się u I. Rumiancewej-Dąbrowskiej w Warszawie. Studiował na Wydziale Wykonawstwa Historycznego i Współczesnego w Moskiewskim Konserwatorium im. P. Czajkowskiego (ukończone z wyróżnieniem w 2019 roku) pod kierunkiem A. Lubimova, M. Woskresenskiego i M. Uspienskiej. W latach 2019–2021 odbył studia podyplomowe w Hochschule für Musik und Theater w Hamburgu u H. Rutkowskiego.

Koncertuje w wielu krajach Europy, w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Japonii. Współpracował m.in. z Orkiestrą XVIII Wieku, {oh!} Orkiestrą Historyczną, Bach Collegium Japan i Sinfonią Varsovią pod batutą takich dyrygentów jak M. Suzuki, J. Maksymiuk, V. Luks i Ł. Borowicz. Kameralnie występował m.in. z Kwartetem Martinů, Stradivari Quartet i Royal String Quartet.

W 2014 roku ukazała się jego pierwsza płyta. Kolejne albumy to nagranie live z utworami Chopina i Kurpińskiego na fortepianach Buchholtza, Pleyela i Erarda (NIFC, 2019) oraz Fantaisies na fortepianie Grafa z 1819 roku (NIFC, 2023). W 2025 ukazało się entuzjastycznie przyjęte nagranie dla wytwórni Ricercar – sonaty Beethovena na fortepianach Waltera, N. Streicher i Broadwooda.

Od 2024 roku prowadzi klasę fortepianu historycznego na Akademii Muzycznej im. F. Nowowiejskiego w Bydgoszczy, a od 2025 wykłada również fortepian historyczny na Hochschule für Musik und Theater w Hamburgu.

fot. M. Kołodziejczyk

Mateusz Dubiel

Pianista młodego pokolenia, urodzony w 2004 roku w Bielsku-Białej. Pierwsze muzyczne doświadczenia zdobywał w rodzinnym domu, śpiewając z dziadkiem i grając góralską muzykę ludową na harmonijce ustnej oraz akordeonie. W 2023 roku ukończył szkołę muzyczną w Bielsku-Białej w klasie fortepianu Anny Skarbowskiej. Obecnie studiuje w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie w klasie prof. dr. hab. Mirosława Herbowskiego.

Jest dwukrotnym zwycięzcą Ogólnopolskiego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie – I nagroda w 51. edycji (2022) i ponownie w 53. edycji (2025). Sukces ten zapewnił mu udział, z pominięciem eliminacji wstępnych, w XIX Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie zwrócił uwagę recenzentów interpretacją Nokturnu Es-dur op. 55 nr 2.

Do jego osiągnięć należą również I miejsce i cztery nagrody dodatkowe na Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Szafarni, VI miejsce na konkursie „Arthur Rubinstein in Memoriam" w Bydgoszczy oraz III nagroda w Międzynarodowym Konkursie im. Światosława Richtera w Seulu.

Koncertował m.in. na Zamku Królewskim w Warszawie, w Domu Urodzenia Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli, w Wiedniu, Budapeszcie, Paryżu, Wilnie i w Japonii (Tokio, Hamamatsu, Osaka, Kobe). W 2026 roku zagrał recital urodzinowy Fryderyka Chopina w Żelazowej Woli. W 2025 roku otrzymał Koryfeusza Muzyki Polskiej w kategorii „Odkrycie roku".

fot. Krzysztof Szlezak

Mikołaj Ólafur Frach

Pianista urodzony w 2000 roku w Ísafjörður na Islandii. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku sześciu lat pod kierunkiem swojej mamy, Iwony Frach. Od 2017 roku kształcił się w klasie Janusza Olejniczaka, a następnie został jego studentem na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie. Studia kontynuował w Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie w klasie prof. dr hab. Marioli Cieniawy, które ukończył z wyróżnieniem w 2025 roku.

Jest laureatem wielu konkursów pianistycznych. W 2025 roku zdobył I nagrodę na IV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym Orbetello we Włoszech oraz III nagrodę na XIV Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Mariańskich Łaźniach. W tym samym roku, w drodze konkursu „Gram z Orkiestrą", został wybrany do wykonania partii solowej II Koncertu fortepianowego f-moll op. 21 Fryderyka Chopina.

Do jego wcześniejszych osiągnięć należą I miejsce w pierwszym ogólnokrajowym Konkursie Chopinowskim w Reykjavíku (2019), tytuł finalisty Nordic Piano Competition w Ingesund w Szwecji oraz I nagroda na VI Konkursie Pianistycznym EPTA w Reykjavíku.

Koncertował w Islandii, Polsce, Niemczech, Holandii, Szwecji, Czechach i na Litwie. Jako solista wykonał oba koncerty fortepianowe Fryderyka Chopina z towarzyszeniem Islandzkiej Narodowej Orkiestry Symfonicznej pod batutą Daniela Bjarnasona. Koncertował i dokonywał nagrań z wybitnymi skrzypkami – Januszem Wawrowskim i Piotrem Tarcholikiem.

fot. Paweł Zięba

Yehuda Prokopowicz

Pianista urodzony w 2005 roku. Naukę gry na fortepianie rozpoczął w wieku czterech lat pod kierunkiem swojej siostry Weroniki, uczennicy prof. Eitana Globersona. Od 2018 roku kształci się w mistrzowskiej klasie prof. Stefana Wojtasa. Obecnie jest studentem II roku Akademii Muzycznej im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie w klasie fortepianu dr. Krzysztofa Książka.

Jest półfinalistą XIX Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Podczas konkursu otrzymał Nagrodę Polskiego Radia za najlepsze wykonanie mazurków oraz Nagrodę im. prof. Zbigniewa Drzewieckiego dla najwyżej ocenionego uczestnika reprezentującego Polskę, który nie zakwalifikował się do finału. W styczniu 2026 roku został laureatem Paszportu Czytelników „Polityki" za rok 2025.

Zdobył ponad trzydzieści nagród w konkursach krajowych i międzynarodowych, m.in. Grand Prix Konkursu im. Ignacego Jana Paderewskiego w Piotrkowie Trybunalskim, V nagrodę i Nagrodę Chopinowską w konkursie „Artur Rubinstein in memoriam" w Bydgoszczy oraz III nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Szafarni.

Koncertował m.in. w Salle Cortot w Paryżu, Filharmonii Narodowej i Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie oraz Filharmonii Krakowskiej. W lipcu 2026 roku wystąpił na Open'er Festival w Gdyni, wykonując na Orange Main Stage I Koncert fortepianowy e-moll op. 11 Fryderyka Chopina z orkiestrą Sinfonia Varsovia pod dyrekcją Marty Kluczyńskiej.

fot. Wojciech Grzędziński

Bożena Stachura

Aktorka teatralna, filmowa i telewizyjna. Urodziła się w 1974 roku w Paczkowie. W 1999 roku ukończyła Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie i w tym samym roku dołączyła do zespołu Teatru Narodowego w Warszawie.

Na scenie Teatru Narodowego występowała w przedstawieniach przygotowanych przez wybitnych reżyserów, m.in. Jerzego Grzegorzewskiego, Kazimierza Kutza, Tadeusza Bradeckiego, Ryszarda Peryta, Macieja Prusa i Jana Englerta. Zagrała m.in. Kasię w „Weselu", Miriam w „Happy Endzie" oraz Urszulę w „Wiele hałasu o nic". Współpracowała także z Och-Teatrem i Teatrem Kamienica.

Na ekranie zadebiutowała w serialu „Młode lata". Jedną z jej najważniejszych ról filmowych jest Solange, córka George Sand, w filmie Jerzego Antczaka „Chopin. Pragnienie miłości" (2002). Wystąpiła również m.in. w „M jak miłość", „Prawie Agaty", „Ojcu Mateuszu" i „Barwach szczęścia".

Współpracuje również z Teatrem Polskiego Radia, nagrywa audiobooki i zajmuje się dubbingiem. Jest autorką scenariuszy oraz wykonawczynią programów poetycko-muzycznych. Szczególnie bliski jest jej temat Fryderyka Chopina i George Sand – stworzyła spektakl słowno-muzyczny „On vous adore. Chopin oczami George Sand", zbudowany z listów, wspomnień i zapisków francuskiej pisarki, opowiadający historię jednego z najsłynniejszych romansów XIX wieku.

fot. z archiwum artystki

Jan Korwin-Kochanowski

Z urodzenia szczecinianin, ze szczęśliwego przypadku Krakus. Aktor, absolwent PWST – rocznik 1979. Dwadzieścia siedem lat na deskach Narodowego Starego Teatru. Przez 27 lat nauczyciel i dyrektor artystyczny w Szkole Aktorskiej SPOT, a obecnie szczęśliwy emeryt wciąż czynny zawodowo.

Autor scenariuszy zrealizowanych na scenie o Janie Kochanowskim, Mickiewiczu i Puszkinie, o młodości Karola Wojtyły oraz autorskich programów edukacyjnych o Petrarce, Kochanowskim, Krasickim, Norwidzie, Fredrze, Mickiewiczu, Wyspiańskim i Chopinie, a także o poezji miłosnej od antyku do współczesności.

Z zamiłowania reżyser sztuk Moliera, Fredry, Hemara, Frischa, Ionesco. Miłośnik i znawca poezji, uczeń i asystent prof. Danuty Michałowskiej. Sercem bliżej mu do Słowackiego i Norwida niż do Mickiewicza, a Jana Kochanowskiego uważa za największego polskiego twórcę poezji.

Ze spektaklami Starego Teatru, Teatru Wielkiego w Warszawie i Krakowskim Teatrem Komedia odwiedził m.in.: Paryż, Pragę, Berlin, Moskwę, Odessę, Mediolan, Wiedeń, Madryt, Lizbonę, Edynburg, Nowy Jork i Dublin. Granie w reklamach i serialach telewizyjnych daje mu możliwość realizacji pasji niezwiązanych z aktorstwem.

fot. z archiwum artysty

Piotr Witt

Historyk sztuki, pisarz, eseista, publicysta i komentator radiowy, urodzony w 1939 roku. W latach siedemdziesiątych był redaktorem działu sztuki dawnej warszawskiego czasopisma artystycznego „Sztuka". Po likwidacji pisma zamieszkał w Paryżu, którego historię, architekturę, życie społeczne i kulturalne od wielu lat przybliża polskim czytelnikom i słuchaczom.

Przez wiele lat był komentatorem politycznym polskiej sekcji Radia Wolna Europa, dla której przygotował około trzech tysięcy komentarzy radiowych. Obecnie współpracuje z Radiem Wnet jako paryski korespondent i autor „Kronik paryskich", łączących obserwacje współczesnej Francji z historią, sztuką, literaturą i polityką.

Szczególne miejsce w jego twórczości zajmuje książka „Przedpiekle sławy. Chopin i jego Paryż", opowiadająca o pierwszych piętnastu miesiącach pobytu Fryderyka Chopina w stolicy Francji – od przyjazdu młodego, nieznanego jeszcze artysty po jego wielki sukces w paryskich salonach. Autor odtwarza codzienność Chopina, jego sytuację materialną, środowisko artystyczne oraz realia Paryża początku lat trzydziestych XIX wieku, a także historię przełomowego koncertu w Hôtel de Monaco.

Pierwsze wydanie książki ukazało się w 2010 roku. Drugie, z przedmową Rafała Blechacza, wydano w 2015 roku. W 2025 roku ukazało się trzecie, przejrzane i uzupełnione wydanie, liczące 448 stron i wzbogacone o obszerny materiał ikonograficzny.

Podczas Festiwalu „Chopin w Ojcowie" Piotr Witt zaprezentuje najnowsze wydanie książki oraz opowie o Paryżu Fryderyka Chopina i początkach jego europejskiej sławy. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, a w 2023 roku otrzymał Nagrodę TVP Polonia za osiągnięcia w dziedzinie literatury i sztuki.

fot. Konrad Tomaszewski, Radio WNET

Agnieszka Malatyńska-Stankiewicz

Dziennikarka, fotografka, prelegentka, autorka książek i promotorka kultury. Od ponad trzydziestu pięciu lat związana jest z dziennikarstwem, przede wszystkim muzycznym i kulturalnym. Karierę rozpoczynała jako reporterka Radia RMF, a od 1993 roku przez dwadzieścia lat pracowała w krakowskim „Dzienniku Polskim". Była twórczynią oraz przez kilkanaście lat redaktor naczelną portalu muzycznego „Polska Muza".

Obecnie jest felietonistką i autorką programów muzycznych w Radiu Kraków oraz Radiu Kraków Kultura. Współtworzyła również cykl audycji „Labirynt Krzysztofa Pendereckiego".

Jest autorką książki „Byłem w niebie" – rozmowy ze Stanisławem Skrowaczewskim, oraz wywiadu rzeki z Antonim Witem „Dyrygowanie. Sprawa życia i śmierci" (2021), wyróżnionego tytułem Krakowskiej Książki Miesiąca. Napisała także leksykon „Krynica – śpiewające miasto" oraz książkę „Artysta życia. Wiesław Ochman" (2025). Wspólnie z Marią Małatyńską jest autorką książki „Scherzo dla Wojciecha Kilara".

Prowadzi spotkania i publiczne rozmowy z wybitnymi przedstawicielami świata sztuki i kultury, m.in. cykle „Kod mistrzów" i „Krynickie spotkania z artystą". W Filharmonii Krakowskiej prowadzi autorski „Dyskusyjny Klub Muzyczny Wszystko gra!". Pełni funkcję rzeczniczki prasowej znaczących wydarzeń kulturalnych, m.in. Festiwalu „Muzyka w Starym Krakowie" i Festiwalu im. Jana Kiepury w Krynicy-Zdroju, a także impresario Baletu Cracovia Danza.

Za działalność na rzecz polskiej kultury została uhonorowana Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis".

Jerzy Kisielewski

Dziennikarz radiowy i telewizyjny, publicysta, prezenter oraz autor książek. Urodził się w 1951 roku w Krakowie. Jest synem Stefana Kisielewskiego – kompozytora, pisarza i publicysty, znanego jako „Kisiel" – oraz bratem Wacława Kisielewskiego, wybitnego pianisty i współtwórcy popularnego duetu fortepianowego Marek i Wacek.

Pracował jako korespondent francuskiej agencji prasowej Agence France-Presse oraz włoskiej agencji ANSA, współpracował także z paryskim dziennikiem „La Croix". Był jednym z gospodarzy popularnego programu telewizyjnego „Kawa czy herbata?", a w latach 2013–2016 prowadził w TVP Info program „Info wieczór". W latach 2018–2021 wspólnie z pianistą Januszem Olejniczakiem prowadził w Radiu dla Ciebie audycję „Co słychać?".

Od wielu lat jest cenionym konferansjerem i gospodarzem koncertów, festiwali i spotkań autorskich. Przez wiele lat prowadził Letni Festiwal im. Jerzego Waldorffa w Radziejowicach. Pełni również funkcję prowadzącego Festiwalu „Chopin w Ojcowie", towarzysząc artystom i publiczności kolejnych edycji wydarzenia.

Jest autorem książki „Pierwsza woda po Kisielu. Historie rodzinne" oraz współreżyserem filmu dokumentalnego „Jan Nowak-Jeziorański. Kulisy zdarzeń". Angażuje się w ochronę polskiego dziedzictwa kulturowego jako wiceprzewodniczący Społecznego Komitetu Opieki nad Starymi Powązkami im. Jerzego Waldorffa.

Został uhonorowany Nagrodą Specjalną „PIK-owy Laur" Polskiej Izby Książki, Odznaką Honorową „Zasłużony dla Kultury Polskiej" oraz Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis". W 2021 roku otrzymał tytuł Mistrza Mowy Polskiej.

fot. Krzysztof Świeżak / Polskie Radio

Maciej Negrey

Muzykolog, kompozytor, pedagog i redaktor, urodzony w 1953 roku w Krakowie. W latach 1971–1976 studiował muzykologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1979 roku związany jest z Akademią Muzyczną im. Krzysztofa Pendereckiego w Krakowie, gdzie prowadzi zajęcia z analizy muzycznej, literatury muzycznej oraz seminarium poświęcone polskiej muzyce XIX wieku. W latach 1996–1999 pełnił funkcję prodziekana Wydziału Kompozycji, Dyrygentury i Teorii Muzyki.

W latach 1976–1983 pracował jako redaktor w Polskim Wydawnictwie Muzycznym, a w latach 1994–1995 był jego redaktorem naczelnym. Przez wiele lat współtworzył Encyklopedię Muzyczną PWM jako autor około 130 haseł i redaktor naukowy działu „Kompozytorzy XIX wieku".

W pracy naukowej specjalizuje się w dziejach symfonii oraz muzyce XIX i XX wieku, ze szczególnym uwzględnieniem polskiej twórczości symfonicznej i kameralnej. Zainicjował wykonania i wydania wielu zapomnianych dzieł polskich kompozytorów, m.in. Wojciecha Sowińskiego, Franciszka Lessla i Ignacego Feliksa Dobrzyńskiego. Odnalazł Uwerturę D-dur Maksymiliana Einerta i doprowadził do jej prawykonania.

Jako kompozytor zadebiutował w 1979 roku na festiwalu w Stalowej Woli. Jego dorobek obejmuje kilkadziesiąt utworów kameralnych, orkiestrowych i wokalno-instrumentalnych, wykonywanych w Polsce i za granicą. Od 1985 roku jest członkiem Związku Kompozytorów Polskich. Współpracuje z festiwalami muzycznymi jako autor komentarzy, prelegent i prowadzący koncerty. W 2026 roku, wspólnie z Janem Negreyem, opublikował w serii „Małe Monografie" PWM książkę poświęconą Władysławowi Żeleńskiemu.

W ramach festiwalu przygotował wystawę W drodze do wielkiego świata. Chopin w Krakowie i okolicach.

fot. Polska Biblioteka Muzyczna